Barok dönem keman dağarı, çalgının teknik gelişiminin erken evresini yansıtır ve ayrı bir icra anlayışı ister.
Bu dönemde yay çubuğu bugünkünden farklı biçimde, dışa doğru hafif kavisli üretilirdi. Kıl gerginliği de daha düşük tutulurdu.
Yayın bu yapısı sesin başlangıcını yumuşatır ve her notanın kendi içinde sönümlenmesini sağlar. Bugünkü yayla barok dağar çalınırken bu özellik yay baskısı azaltılarak taklit edilir.
Vibrato barok icrada seyrek ve bir süsleme olarak kullanılır; sürekli vibrato dönem anlayışına aykırıdır. Süsleme niteliği korunduğunda üslup bütünlüğü bozulmaz.
Uzun seslerde vibrato ses ortasında girer ve sonunda gevşetilerek bırakılır. Cümleler küçük birimler hâlinde kurulur ve güçlü vuruşlar hafifçe öne çıkarılır. Sürekli bas eşliği bu dönemin yapısal özelliğidir ve solo çizgi bu eşlik üzerine kurulur.
Süslemeler icracıya bırakılabilir; tril, mordan ve çarpma işaretleri döneme göre farklı yorumlanır. Tril genellikle üst sesten başlatılır.
Barok dağarla çalışmak öğrencinin yay denetimini ve cümle duygusunu belirgin biçimde geliştirir. Bu kazanım diğer dönemlere de taşınır.
Derslerimizde barok dağar, dönem üslubu anlatılarak ve yay anlayışı ayrıca çalışılarak ele alınır.