Klasik dönem keman dağarı dengeli cümle yapısı, net biçim ve ölçülü gürlük değişimleriyle tanınır.
Cümleler çoğunlukla dört ve sekiz ölçülük birimler hâlinde kurulur ve simetri belirgindir. Dengeli soru ve cevap yapısı bu dönemde belirgindir.
Bu dönemde vibrato ölçülü kullanılır ve ton temizliği ile ritim düzeni öne çıkar. Yay dağılımı cümlenin simetrisini bozmayacak biçimde önceden planlanır.
Romantik dönemde ise cümleler uzar, gürlük aralığı genişler ve icracıya daha fazla özgürlük tanınır. Gürlük aralığı çok hafiften çok güçlüye uzanır.
Vibrato bu dönemde süreklidir ve sesin taşıyıcı öğelerinden biri durumuna gelir. Pozisyon kullanımı genişler; tiz bölge ve kalın tellerde tiz sesler sıkça istenir.
Duyulur pozisyon kayması romantik icrada bilinçli bir anlatım aracı olarak kullanılır. Bu kaymaya portamento adı verilir.
Tempo esnekliği de bu dönemin belirgin özelliğidir ve cümle içinde bilinçli hızlanma ve yavaşlama görülür.
İki dönemin dağarını birlikte çalışmak öğrencinin üslup ayrımı duyusunu geliştirir. Ayrım, aynı gamın iki üslupla çalınmasıyla da gösterilebilir.
Derslerimizde klasik ve romantik dağar, üslup farkları karşılaştırmalı olarak gösterilerek çalıştırılır.