Türk müziği ses dizgesi, oktavı batı müziğinden farklı biçimde bölerek daha ince perde farkları tanımlar.
Bu ince farklara koma adı verilir ve perdeler koma sayılarıyla adlandırılır. Bir tam ses dokuz komaya bölünür.
Perdesiz tuşe bu perdelerin basılmasına imkân verir; perdeli çalgılarda bu esneklik sınırlıdır. Koma farkları kulakla öğrenilir; nota üzerindeki değiştirici işaretler yalnızca yönü gösterir.
Türk müziği notasında dört ayrı diyez ve dört ayrı bemol işareti kullanılır. İşaretler bir, dört, beş ve sekiz komalık değişimleri gösterir.
Her işaret farklı sayıda komalık bir değişimi belirtir ve icrada ayrı bir parmak yeri gerektirir. Makam, belirli bir dizi ile o dizinin seyir kurallarının birleşiminden oluşur.
Aynı diziyi paylaşan iki makam, seyir farkı nedeniyle ayrı makamlar sayılır. Seyir, ezginin hangi perdelerde dolaşacağını belirler.
Başlangıç çalışmasında hüseyni, uşşak, rast ve nihavent gibi yaygın makamlar ele alınır. Bu makamlar dağarda en sık karşılaşılanlardır.
Perde yerleri usta icralar dinlenerek ve taklit edilerek oturtulur; yalnız kuramla öğrenilmez. Dinleme ödevleri her hafta verilir.
Derslerimizde makam ve koma çalışması, dinleme ödevleriyle birlikte uygulamalı olarak yürütülür.